दशैंको समयमा बिदेसिएका छोराछोरी र उनीहरूका आमाबुबा दुवैको मनमा एकअर्काप्रतिको माया र चिन्ताको भावना प्रगाढ हुन्छ।

नेपालीहरूको सबैभन्दा ठूलो चाड दशैं हो। यो चाड परिवारसँग मिलेर मनाउने र आफन्तहरूसँग भेटघाट गर्ने अवसर हो। जब छोराछोरी बिदेसिन्छन्, उनीहरू प्राय पर्वहरुमा परिवारसँग हुन पाउँदैनन्। यसले उनीहरूमा घरको याद र परिवारप्रतिको मायालाई झनै बढाइदिन्छ।

आमाबुबा सधैं आफ्ना छोराछोरीको खुसी र सुरक्षाको कामना गर्छन्। जब छोराछोरी टाढा हुन्छन्, उनीहरूको स्वास्थ्य, सुरक्षा र दैनिक जीवनका बारेमा चिन्ता लागिरहन्छ। दशैंजस्तो चाडमा यस्ताे चिन्ता अझ बढ्न सक्छ।

दशैंको रौनकमा सबै परिवार एक साथ मिलेर मनाउँछन्। यस्तो बेलामा एक्लै बस्नुपर्दा छोराछोरीमा एक्लोपनको भावना पैदा हुन्छ। उनीहरूलाई आफ्ना परिवार र साथीभाइको याद आउँछ।

दशैं हाम्रो संस्कृति र परम्परासँग गाँसिएको चाड हो। यो चाडमा गरिने विभिन्न रीतिरिवाज र परम्पराहरूले हामीलाई हाम्रो पहिचानसँग जोड्छन्। विदेसीदा यी सबै कुराबाट टाढा हुनुपर्दा छोराछोरीमा आफ्नो संस्कृतिप्रतिको माया झनै बढ्छ।
आमाबुबाको हकमा पनि यस्तै हुन्छ किनकि सन्तानप्रतिको माया आमाबुबाका लागि सन्तान सबैथोक हो। उनीहरू सधैं आफ्ना सन्तानको खुसी र भलाइ चाहन्छन्।जब घरमा सन्तान हुँदैनन्, घरमा खालीपनको अनुभूति हुन्छ। दशैंजस्तो चाडमा यो खालीपन अझ बढी महसुस हुन्छ।
सन्तान टाढा हुँदा उनीहरूको स्वास्थ्य, सुरक्षा र भविष्यको बारेमा चिन्ता लागिरहन्छ।
दशैंको समयमा बिदेसिएका छोराछोरी र उनीहरूका आमाबुबा दुवैको मनमा एकअर्काप्रतिको माया र चिन्ताको भावना प्रगाढ हुन्छ। यो एउटा सामान्य मानवीय भावना हो। यस्तो अवस्थामा एकअर्कासँग नियमित सम्पर्कमा रहने, भिडियो कल गर्ने, सन्देश आदानप्रदान गर्ने जस्ता क्रियाकलापले यो भावनालाई कम गर्न मद्दत पुग्छ।